Rozporządzenie EMIR

Rozporządzenie EMIR (z ang. European Markets Infrastructure Regulation) jest odpowiedzią Komisji Europejskiej na zobowiązanie przyjęte na siebie przez kraje G20, a którego celem było uwzględnienie ryzyk związanych z transakcjami na instrumentach pochodnych, będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym (tzw. OTC, z ang. Over the Counter Market). Pierwotnie projekty rozporządzenia dotyczyły jedynie instrumentów OTC, co nadal jest widoczne choćby w tytule aktu. Niemniej jednak ostatecznie przyjęto obowiązujące rozwiązanie, które włączna także derywaty giełdowe (ETD, z ang. Exchange Traded Derivates) w zakres regulacji. Tym samym, obowiązek raportowania dotyczyć będzie również we wskazanym powyżej zakresie, transakcji zawieranych na rynku regulowanym.

Rozporządzenie to jest stosowane bezpośrednio we wszystkich państwach członkowskich; znajduje ono również zastosowanie do pewnych typów transakcji i kontrahentów spoza obszaru Unii Europejskiej.

Celem rozporządzenia jest zwiększenie przejrzystości na rynku instrumentów pochodnych a także zredukowanie ryzyka systemowego, poprzez zmniejszenie ryzyka kredytowego kontrahentów oraz ryzyka operacyjnego.

Z chwilą pełnego wdrożenia Rozporządzenia EMIR, nałoży ono następujące wymogi:

- centralne rozliczanie pewnych typów transakcji na instrumentach pochodnych, będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym,

- stosowanie technik ograniczających ryzyko dla nierozliczanych centralnie transakcji na instrumentach pochodnych, będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym,

- wymiana zabezpieczeń oraz odpowiednich kapitałów celem pokrycia zaangażowań wynikających z transakcji na instrumentach pochodnych, będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym, a nie rozliczanych przez Kontrahenta Centralnego (tzw. CCP, z ang. Central Clearing Counterparty),

- stworzenie ram zwiększających bezpieczeństwo dla wszystkich Kontrahentów Centralnych oraz Repozytoriów Transakcji (tzw. TR, z ang. Trade Repositories).